dinsdag 11 februari 2014

Patiënt centraal? Of toch niet?

Hans Hoogervorst heeft in 2006 met de lancering van de nieuwe zorgverzekeringswet de macht willen verschuiven van specialist naar patiënt.

Anno 2014 is daar nog weinig van te merken. Het heeft er alle schijn van dat de zorgverzekeraars als derde partij er met het been vandoor gaan; specialisten wanen zich binnen de instellingsmuren nog steeds redelijk machtig. Patiënten en consumenten zie ik nog veel te veel als makke lammetjes de aangeboden zorg en mogelijke vergoeding daarvan accepteren.

Ik mag daar dan wel met verbazing naar kijken, ik moet de zorgverzekeraars wel mijn complimenten maken omdat ze de kansen die ze krijgen, volledig benutten. Zij zitten aan het stuur en bepalen steeds meer voor u en mij welke hulpmiddelen en welke zorg geboden wordt (en voor welk bedrag). Dit geldt in de extramurale zorg en heren en dames specialisten, maak uw borst maar nat; u komt in de instellingen ook nog aan de beurt!

Zorgverzekeraars aan de macht


Deze machtsverschuiving naar de zorgverzekeraars baart mij als consument en als representant van de fabrikanten van medische hulpmiddelen zorgen. De patiënt centraal? Ja, zolang deze past in de 80-20 regel en zolang deze past binnen de range waarop we kosten van de desbetreffende zorg hebben begroot. Zijn de zorgkosten hoger, dan zouden we volgens het systeem van meneer Hoogervorst, terug moeten naar het zorgplan om te kijken of deze patiënt wel de juiste oplossing heeft gekregen bij de zorgvraag die hij/zij heeft. Deze hele gedachte, die in de extramurale zorg de wettelijk verankerde functioneringsgerichte omschrijving en – aanspraak heet, heeft nog steeds geen goede uitwerking voor veel van de  zorgvragen in de praktijk. Zorgverzekeraars krijgen alle ruimte om te sturen op 'maximale schadelast' en zijn zeker bereid binnen die kaders de inhoud van zorg over te laten aan het veld. Maar…omdat het veld de kansen laten liggen om het initiatief naar zich toe te trekken wordt de zorgverzekeraar niet tegen gehouden in de ambitie van doorschietende machtstoename.

 

Wat is de rol van de professional en patiënt


Laat de zorgverzekeraar het 'wat' bepalen van de zorg. Dames en heren patiënten en professionals; u, bepaalt ú het 'hoe'. Wanneer dit niet gebeurt, dan kan ik het de zorgverzekeraar niet verwijten dat zij dit naar zich toetrekken en daarmee niet alleen de kaders, maar ook de (economisch gedreven) invulling daarvan gaan bepalen.

Willen (we als) veldpartijen de invulling geven aan de situatie die al sinds 2006 werkelijkheid is? Wanneer we de zorgverzekeraars goed  kunnen uitleggen welke zorg en hulpmiddelen die patiënt nodig heeft om de functiebeperking zoveel als mogelijk op te lossen, dan mag de verzekeraar zich terugtrekken van dit terrein. Dan moeten we wel dezelfde taal spreken ren zelfde systematiek toepassen. Wanneer we als fabrikanten daarnaast kunnen aantonen dat het hulpmiddel doet wat het beoogt, heeft de zorgverzekeraar helemaal geen klagen meer.

 

Richtlijn functioneringsgerichte aanspraak


De uitgangspunten van die eenheid van taal en systeem zijn al voorhanden: de procesbeschrijving hulpmiddelen, vertaald in een Richtlijn Functioneringsgerichte aanspraak, voor alle soorten hulpmiddelen die voor patiënt en consument voorhanden zijn. Met het veld presentatie-indicatoren er tegenaan zetten en voila, het systeem moet kunnen werken.

Creëer als veldpartijen de mogelijkheden om patiënten de macht bieden waar ze recht op hebben. Hiermee kunnen we wel de patiënt centraal te zetten in het systeem. En het is de fundering onder kwaliteit van zorg.

Dus snel aan de gang! Wanneer we kunnen laten zien aan de zorgverzekeraars wat we bedoelen, dan is het niet meer de verzekeraar aan het stuur, maar de  patiënt en krijgt Hoogervorst alsnog zijn zin.
 

Iris van Bemmel
Branchemanager Nefemed


Meer weten over Nefemed? LinkedIn: www.linkedin.com/company/nefemed




Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen